چه تا جی زدی بر  سرم زندگی؟............................................. به غیر از مصیبت به  جز بندگی؟

 

   1 روزهم اگه دل به شادی گذشت................................... چه شادی که با نامرادی گذشت؟

 

         ندیدم   بهاری ، محبت  ز  یاری........................دلم غرق خون شدعجب روزگاری

 

             نه یک خنده بر لب نه آسودن از تب......... نه چشمم به درمنتظر بوده یکشب

 

                        ای  زندگی  دلگیرم  از تو...... غمهات  منو  دیوونه کرده

 

                           هر چی غم و درده تو دنیا...اینجا  تو قلبم  لونه کرده

 

                 دیدی که هیچکی  پناهم  نبود.......... هیچوقت کسی چشم به راهم نبود

 

           حتی  کسی  با  دل  خسته ام.............................. در زندگی تکیه گاهم نبود

 

ندیدم بهاری محبت ز یاری................................................. دلم غرق خون شد عجب روزگاری

 

  گفته بودي دلتنگي هايم را با قاصدک ها قسمت کنم تا به گوش تو برسانند. مي گفتي قاصدکها گوش شنوا دارند غم هايت را در گوششان زمزمه کن و به باد بسپار . من اکنون صاحب دشتي قاصدکم. اما مگر تو نمي دانستي قاصدکهاي خيس از اشک مي ميرند؟

 

 از غصه اين درد ندانم چه كنم يا هست پناهي و ندانم چه كنم؟وز دل بيمارم هر دم تا ز سحر ز شوق روي بي تابت چه كنم؟چشم من شرم باد ، ز تو نظري با دل عشاق خويش ز دوريت چه كنم ؟ گرچه وصال آغازگر روياي ما بود با مرگت زين سر آغاز چه كنم ؟